Koopavonden waren in die tijd alleen vlak voor sinterklaasavond en voor de kerstdagen. Het was altijd heel spannend om dan cadeautjes te gaan kopen. Ik had gespaard en mijn moeder had mij ook nog wat toegestopt, waardoor ik met een goed gevulde portemonnaie op mijn fiets naar de stad en de gezellige drukte in kon gaan. De straten waren versierd en de etalages zagen er heel feestelijk uit. De straatverlichting was ook geweldig. Ik was 12 jaar en voelde mij heel groot. Ik keek mijn ogen uit. Opeens viel mijn blik op de parfumeriewinkel en ik werd ineens heel verdrietig. Vorig jaar was ik met pappa daar nog geweest om cadeautjes voor mamma te kopen. Mijn vrolijke gevoel verdween en ik vond het opeens helemaal niet meer leuk om in de stad te zijn. Als aan de grond genageld keek ik naar de mensen om mij heen, die vrolijk lachten.
Ik voelde me heel erg alleen en wilde eigenlijk weer naar huis. Maar die parfumeriewinkel moest ik in of ik wilde of niet. Daar stond ik dan moederziel alleen met mijn gevulde knip in een overvolle winkel. De heerlijke luchtjes snoof ik op en ik hoorde het geritsel van pakpapier.
Opeens keek één van de winkelmeisjes mijn kant op en zij herkende mij van het jaar ervoor. Het bedrijf van mijn vader was in dezelfde straat, dus wist zij wat er aan de hand was. Ze kwam naar mij toe en vroeg wat ik wilde kopen. Ik stond haar aan te kijken en er kwam geen woord uit mij. Ze vroeg het nogmaals en toen begon ik ontzettend te huilen en kon niet meer stoppen. Zij nam mij mee naar een kamer achter de winkel en gaf mij een glas water. Ze was heel lief voor me. Uiteindelijk hebben wij samen cadeautjes voor mijn moeder uitgezocht en ingepakt. Ik bleef maar huilen, ik snikte en kon niet meer ophouden. Zij heeft de zaak van mijn vader gebeld en toen kwam iemand mij ophalen. Ik kon niet zeggen waarom ik zo verdrietig was en liet alles maar gebeuren. Een paar dagen later was het dan eindelijk pakjesavond. Mijn moeder deed haar uiterste best om het zo gezellig en luchtig mogelijk te houden, maar wij vonden er niets aan.
Die avond wilde ik liever weer klein zijn en in Sinterklaas geloven, want dan was pappa nog bij ons.
Koopavonden waren in die tijd alleen vlak voor sinterklaasavond en voor de kerstdagen. Het was altijd heel spannend om dan cadeautjes te gaan kopen. Ik had gespaard en mijn moeder had mij ook nog wat toegestopt, waardoor ik met een goed gevulde portemonnaie op mijn fiets naar de stad en de gezellige drukte in kon gaan. De straten waren versierd en de etalages zagen er heel feestelijk uit. De straatverlichting was ook geweldig. Ik was 12 jaar en voelde mij heel groot. Ik keek mijn ogen uit. Opeens viel mijn blik op de parfumeriewinkel en ik werd ineens heel verdrietig. Vorig jaar was ik met pappa daar nog geweest om cadeautjes voor mamma te kopen. Mijn vrolijke gevoel verdween en ik vond het opeens helemaal niet meer leuk om in de stad te zijn. Als aan de grond genageld keek ik naar de mensen om mij heen, die vrolijk lachten.