4 mei, dodenherdenking.
Nederland staat 2 minuten stil bij de oorlogsdoden uit het verleden en het heden.
Nederland staat 2 minuten stil bij de vrijheid en democratie waarin wij mogen leven mede met dank aan vele oorlogsslachtoffers.
4 mei, dodenherdenking.
Dit jaar was ik - net als vele malen eerder - bij de dodenherdenking op de Dam in Amsterdam.
Jaren terug, toen ik nog in een soort studentenhuis woonde in Amsterdam, ben ik daar voor het eerst heen geweest samen met mijn broer en enkele huisgenoten.
Eén van deze toenmalige huisgenoten was er dit jaar wederom samen met mij.
Toen we voor het eerst samen naar de Dam gingen had zij, doordat zij in het buitenland opgegroeid was, weinig besef van wat dodenherdenking betekende en kon zij er maar moeilijk mee omgaan.
Nu is, door verhalen en door het mee te maken, dodenherdenking ook voor haar een belangrijk moment om bij stil te staan en is zij degene die weer nieuwe mensen "meetrekt" om de betekenis te leren kennen.
4 mei, dodenherdenking.
Stil staat de tijd voor 2 minuten.
Wij zijn stil.
Stil zijn voor alle mensen die ons onbekend zijn gebleven.
4 mei, dodenherdenking.
Stil zijn voor de vele familieleden die ik nooit heb mogen leren kennen, omdat zij de Duitse kampen niet overleefd hebben.
Stil zijn voor de familieleden die de jappenkampen overleefd hebben, maar de wonden nog steeds met zich meedragen.
Stil zijn voor mijn vader die als jochie het jappenkamp overleefde, maar uiteindelijk in 1982 op 4 mei overleden is.
4 mei, dodenherdenking.
Nederland valt stil.
Iedereen gedenkt en herdenkt.
De extra dimensie van de sterfdag van mijn vader juist op die dag, maakt voor mij de twee minuten stilte ieder jaar weer extra bijzonder.
Nederland valt stil... ook voor mijn vader.
Mei 2003
Naar wisselcolumn index