Ruim 10% van de mensen hebben voor hun twintigste levensjaar één of beide ouders verloren door overlijden. Een dergelijk verlies op jonge leeftijd is een zeer ingrijpende gebeurtenis die nog tientallen jaren haar sporen kan nalaten. Sporen die vaak niet direct meer met de rouw van destijds in verband worden gebracht.
Deze verlieservaring is voor iedereen verschillend afhankelijk van ieders persoonlijke omstandigheden, destijds en nu. Dat het verwerkingsproces van een dergelijk verlies bij veel mensen niet goed is verlopen blijkt uit de vele hulpvragen die bij het Netwerk Verlaat Verdriet binnenkwamen.
Dit Netwerk had ten doel activiteiten te organiseren die het mogelijk maken om alsnog te rouwen over het ingrijpende verlies van een ouder door overlijden in iemands jeugd en dit verlies te integreren in het huidige leven.
Door de snelle groei van het Netwerk Verlaat Verdriet (later de Stichting Verlaat Verdriet) en het tekort aan kundige vrijwilligers is per 1 januari 2004 de Stichting Verlaat Verdriet opgeheven en zijn de belangenbehartigingstaken overgedragen aan de Landelijke Stichting Rouwbegeleiding (L.S.R.).
De L.S.R. is in 1988 opgericht en stelt zich ten doel bijdragen te leveren om nabestaanden te ondersteunen in het rouwproces. Dit gebeurt door het geven van informatie (b.v. over literatuur) en voorlichting aan nabestaanden, mensen in de omgeving van nabestaanden en hulpverleners.
Ook kan de LSR rouwenden desgewenst verwijzen naar diverse vormen van Rouwzorg.
Om kwaliteit van Rouwzorg te waarborgen vindt de L.S.R. het van belang dat rouwzorgverleners voldoende geschoold zijn. Daartoe heeft de LSR een gevarieerd aanbod van trainingen en themabijeenkomsten.
Via diverse externe partijen worden blijvend activiteiten georganiseerd voor de Verlaat Verdriet doelgroep.