Netwerk Verlaat Verdriet geeft workshops voor wie als kind een ouder heeft verloren.
Titia Liese (53) woont al twintig jaar in Nunspeet, maar haar hart ligt in Wildervank en in het Noorden. Het ergste wat haar is overkomen, het overlijden van haar moeder toen zij acht jaar was, gebeurde daar. Het houdt haar nog dagelijks bezig en nu vooral als initiator en begeleider van een landelijk netwerk Verlaat Verdriet en van workshops voor volwassenen die als kind een ouder hebben verloren. Een op de tien kinderen overkomt dat.
Haar tranen liggen aan de oppervlakte als ze praat over wat haar na de dood van haar moeder is overkomen. Het gezin woonde in Wildervank toen haar moeder op haar 49ste aan botkanker overleed. Titia was acht jaar en kon toen niet precies omvatten wat er gebeurde. Ze ging naar de basisschool, naar de middelbare meisjesschool, maar het vlotte allemaal niet. Twee jaar na de dood van haar moeder hertrouwde haar vader. De relatie met haar stiefmoeder liep helemaal mis. Titia ging uit huis op haar zestiende jaar en kwam in een 'soort' pleeggezin terecht. "Ik was niet gelukkig, maar wist toen niet wat daarvan de oorzaak was."
Daar kwam ze pas achter toen ze na twaalf jaar werken in de hulpverlening helemaal vast liep. Ze was 40 jaar en kwam in het circuit van wachtgeld, outplacement en omscholing terecht. "Ik kon geen kant meer op. Nu zeggen ze dat je een burn-out hebt, maar die term hadden we toen nog niet. Ik had allerlei therapieën gedaan, maar er werd nooit over de dood van mijn moeder gesproken. Ik realiseerde me dat ik vanaf haar dood in verzet heb geleefd. Er is toen meer gestorven dan mijn moeder alleen."
Titia kan het nu voor anderen ook analyseren: "De overgebleven ouder sterft ook voor een deel. Moeders die sterven nemen vaak de cultuur van het gezin mee in het graf. Overgebleven vaders zijn niet goed in staat die sfeer en gezelligheid in het gezin over te dragen op de kinderen."
Naar nieuwsarchief index