Na jaren eindelijk rouwen om de dood
'Hoe oud was jij'. Dat is wat iedereen van elkaar wil weten op de bijeenkomsten van de Stichting Verlaat Verdriet. De traditionele openingsvraag 'Wat doe je voor de kost' wordt hier amper gesteld. De deelnemers hebben een band: allemaal hebben ze vóór hun twintigste levensjaar een ouder door de dood verloren. Gerouwd hebben ze niet. In hun jeugd werd je als kind niet geacht te kunnen bevatten wat er gebeurde. De andere achterblijvers hielden je buiten het rouwproces. Huilen mocht niet. Soms komen mensen er pas op een later moment in hun leven achter dat ze het vroege verlies niet op de juiste manier verwerkt hebben. Die kunnen bij Verlaat Verdriet terecht, om met begeleiders en lotgenoten dit verlies alsnog te verwerken. De Oegstgeestse Marjon Jens weet daar alles van.
"Alle mensen die hun steentje bijdragen aan de Stichting Verlaat Verdriet, hebben het zelf meegemaakt", vertelt Marjon Jens, die als vrijwilliger de website www.verlaatverdriet.nl bijhoudt. Jens verloor haar moeder toen ze zeven was. Ze had toen geen benul wat er gebeurde. "Ik moest steeds maar weer uit logeren. Ik wist wel dat mijn moeder er niet meer was, maar kreeg niet de kans erover te praten. Mijn vader hertrouwde een jaar na mijn moeders dood en we gingen verhuizen. Ik begreep er helemaal niks van." De Oegstgeestse raakte teruggetrokken in zichzelf en voelde zich thuis en op school een buitenstaander. Jaren later, toen zij na de geboorte van haar derde kind ziek werd, kwam een intens gevoel van sterflijkheid boven. "Je realiseert je dat het bij jou ook ineens afgelopen kan zijn en dat jouw kinderen hetzelfde kan overkomen."
Marjon Jens schrijft veel artikelen voor Midi, een tijdschrift voor middelbare vrouwen. Over de dood van haar moeder heeft ze tot haar spijt nooit mogen schrijven in het blad. Titia Liese, die samen met Mieke Ankersmid de eerste steen legde voor Verlaat Verdriet, klopte bij Midi aan voor een artikel over rouwverwerking. Zo leerde Jens hen kennen. "Dat is nu drie jaar geleden. Ik rolde in het netwerk en ontmoette Mieke." Toen Ankersmid begon aan het boek Verlaat Verdriet, hielp Jens haar met passages en stukken. "De samenwerking bleek een schot in de roos", zegt ze achteraf.
Naar nieuwsarchief index