Kort na het overlijden van haar vader werd Angelique Arnold uit huis geplaatst. Een paar jaar had ze helemaal geen contact met haar moeder. Op haar vijftiende werd dat contact hersteld. Een tweede kans noemt Angelique dat. Maar het liep niet zoals ze verwachtte.
Wat ik waarschijnlijk mijn leven lang zal blijven missen, is iemand die trots op je is, die je onvoorwaardelijk accepteert. Die je vastpakt als je huilt en er zonder iets te zeggen voor je is.
Angelique (34): Als je ouders overlijden als je nog kind bent, is het enige wat je denkt: ik red het niet, wie zorgt er nu voor me? De wereld vergaat. Dat gevoel heb ik heel lang gehad, ook toen ik allang volwassen was.
Mijn zus heeft mijn vader gevonden. Hij had een hartaanval gekregen, zomaar. Daarvoor had hij nooit hartklachten gehad.
Omdat ik nog zo jong was, vier jaar pas, herinner ik me weinig van hem. Kort na mijn vaders dood stortte mijn moeder in. Mijn oom en tante namen mij in huis. Even logeren, was de bedoeling. Ik ben er zes jaar gebleven, een heel leuke tijd. Ik denk niet dat ik begreep waarom ik niet bij mijn moeder kon wonen. Maar omdat ik haar vaak zag, had ik er geen moeite mee. Mijn broer en zus, die achttien en veertien jaar ouder zijn, verwenden me enorm. Ik voelde me nooit alleen of verdrietig. Althans, dat herinner ik me niet van die tijd.
Ik zat in de vijfde klas lagere school toen mijn tante last kreeg van hartritmestoornissen. Na overleg met mijn moeder, broer en zus, is besloten dat het beter zou zijn dat ik daar weg zou gaan. Mijn moeder liet weten dat zij mij niet terug kon nemen en zo kwam ik in een kindertehuis. Er werd besloten dat het voor mij beter zou zijn als het contact tussen mijn moeder en mij helemaal verbroken zou worden. Heel hard. Maar als ik er nu op terugkijk denk ik dat het wel een juiste beslissing was. Zo was het voor mij duidelijk dat ik er niet op hoefde te hopen dat ik naar haar toe kon. Maar destijds ervoer ik dat natuurlijk niet zo. In het jaar in het tehuis heb ik de pijn gevoeld van niet naar mijn moeder kunnen. Niet dat ik dat liet merken. Ik stopte al mijn gevoelens weg in die tijd.
Naar nieuwsarchief index