In 1996 organiseerden Titia Liese en Mieke Ankersmid de eerste workshop 'Zonder Moeder', specifiek voor vrouwen die als kind hun moeder door overlijden verloren hebben. Dit was het begin van een lange reeks workshops. In september 1999 richtten zij het Netwerk "Dochters zonder Moeder" op met als doel het mogelijk te maken om alsnog te rouwen over het ingrijpende verlies van een moeder door overlijden in iemands jeugd en dit verlies te integreren in het huidige leven.
Ook bood het Netwerk lotgenoten de mogelijkheid elkaar op verschillende manieren te ontmoeten.
Om aan de toenemende hulpvraag van vrouwen die hun vader verloren hadden en van mannen die als kind hun vader of moeder verloren waren te voldoen ontstond in november 2000 het Netwerk "Verlaat Verdriet" met als voornaamste doelstelling het behartigen van belangen van vrouwen èn mannen, die voor hun twintigste levensjaar één of beide ouders door overlijden zijn verloren. Al snel zijn de beide netwerken 'Dochters Zonder Moeder' en 'Verlaat Verdriet' in elkaar opgegaan onder de naam 'Netwerk Verlaat Verdriet'.
Door de snelle groei van het Netwerk Verlaat Verdriet (thans ruim 600 leden) ontstond, om continuïteit te verzekeren, de noodzaak een degelijke, professioneel draaiende organisatie op te zetten. In september 2002 is de Stichting Verlaat Verdriet opgericht.
Per 1 januari 2004 is de Stichting Verlaat Verdriet opgeheven en zijn een deel van de activiteiten overgenomen door de Landelijke Stichting Rouwbegeleiding (L.S.R.).
Meer informatie over deze overgang staat in de bestuursbrief over dit onderwerp.
